Het was de afgelopen weken rustig op mijn blog en social media. Graag wil ik daar wat meer over vertellen. Niet alleen om een verklaring te geven, maar vooral omdat ik vind dat er onderwerpen zijn waar vrouwen meer over mogen praten. En één van die onderwerpen is het uitstrijkje.

Bloeding
Ik zal bij het begin beginnen. Eind maart had ik na de seks opeens een flinke bloeding. Nu wist ik dat een tussenbloeding vaker voorkomt bij vrouwen die de pil gebruiken, maar ik had het in die 12 jaar dat ik de pil gebruikte nog nooit gehad. Ik pakte mijn telefoon en ging eens Googelen. Ik las dat een ‘contactbloeding’ diverse oorzaken kan hebben, zoals onder andere een schimmelinfectie, een soa, een poliep, maar ook een voorstadium van baarmoederhalskanker. Ik besloot om maar even een afspraak te maken bij de huisarts.

Uitstrijkje
De huisarts bevestigde wat ik had gevonden op Google. De bloeding kon onschuldig zijn, maar kon ook diverse oorzaken hebben. Normaal worden vrouwen rond hun 30ste opgeroepen voor een uitstrijkje in het kader van het bevolkingsonderzoek baarmoederhalskanker. Aangezien mijn 30ste verjaardag nog 10 maanden zou duren, wilde de huisarts hier niet op wachten.
Om alles uit te sluiten deed ze een uitstrijkje en een weefselkweekje. Een beetje ongemakkelijk, maar goed, voor alles een eerste keer.

De uitslag van het uitstrijkje zou 2 weken duren, maar door ‘een foutje’ op het lab heb ik er totaal 3 weken op moeten wachten. 3 lange weken. Tussendoor kreeg ik wel de uitslag van het kweekje, hier waren geen bijzonderheden in gevonden, dus het was echt afwachten op het uitstrijkje. Tot het moment dat mijn telefoon ging en de huisarts mij persoonlijk belde. “Je hebt HPV en er zijn onrustige cellen gevonden, de uitslag is PAP2.” Ik hakkelde er nog wat vragen uit, maar luisterde eigenlijk niet meer naar wat de huisarts verder zei. Iets over verder onderzoek bij de gynaecoloog en wachten op een afspraakbevestiging, dat was alles wat ik mee kreeg. Het leek alsof er opeens een grote donkere wolk over me heen trok.

Colposcopie
De afspraakbevestiging voor de gynaecoloog kwam binnen 2 dagen, maar helaas kon ik pas 4 weken later terecht bij het Bravis ziekenhuis. Weer 4 lange weken wachten. Vooral de onzekerheid vond ik echt killing. Heb ik nu iets of heb ik nu niet iets? En als ik iets heb is het dan erg of niet erg? En als het erg is, wat is dan het vervolgtraject? De opluchting was dan ook ENORM toen de gynaecoloog al tijdens het onderzoek zei dat het allemaal wel mee leek te vallen. Met een microscoop bekeek ze mijn baarmoederhals, er was slechts een klein afwijkend vlak te zien. Voor de zekerheid nam ze hier een stukje weefsel (biopt) van weg om te laten onderzoeken. Na 1 week zou ze mij bellen over de uitslag.

Die laatste week was gelukkig zo voorbij en het telefoontje was positief. Er was geen voorstadium van baarmoederhalskanker gevonden in het biopt! Wat de bloeding had veroorzaakt kon ze eigenlijk niet zeggen, maar er was geen reden tot onrust. De komende 2 maanden moet ik in de gaten houden of ik vaker een bloeding krijg. Eventueel kunnen ze een korte bevriezing van mijn baarmoederhals doen, omdat het wellicht gewoon een gevoelig plekje is. Wel moet ik over een jaar opnieuw een uitstrijkje laten doen, omdat ik wel het HPV virus heb en de uitslag van het uitstrijkje PAP2 was. Het kan zijn dat mijn lichaam het virus zelf opruimt, maar het kan ook zijn dat het in verloop van jaren toch verder ontwikkelt.

Overleven
De afgelopen 2 maanden waren niet echt een pretje (zacht uitgedrukt!). Kort na het bezoek aan de huisarts heb ik namelijk besloten om te stoppen met de pil, daarover meer in een andere blog. De combinatie van op hol geslagen hormonen en die verrekte onzekerheid leverde mij een hoop emoties op. Daardoor vond ik het lastig om goed voor mezelf te zorgen (lees: ik had eetbuien en ging bijna niet meer sporten), maar ik vond het helemaal lastig om voor anderen te zorgen en mijn werk goed te doen. Omdat ik het gevoel had dat alles mij (weer) teveel werd, besloot ik om tijdelijk geen nieuwe blogs te schrijven, wat minder aanwezig te zijn op social media en gewoon dagelijks te doen wat goed voelde. Nu ik achteraf terug kijk, heb ik mezelf misschien drukker gemaakt dan nodig was. Tsja, ik ben ook maar gewoon mens.

Gelukkig is de onzekerheid nu weg, beginnen mijn hormonen een beetje normaal te draaien en voel ik me weer een stuk positiever. Ik heb weer zin om jullie te inspireren met nieuwe recepten en blogs. Wel wil ik je alvast even waarschuwen 🙂 er gaan nog meer persoonlijke verhalen van mij komen. Niet alleen de afgelopen weken, maar de afgelopen jaren heb ik ontzettend veel geleerd over voeding, over beweging, over mindset, over hormonen, over burnout en nog veel meer andere belangrijke dingen die allemaal draaien om 1 ding: gewoon GEZOND en GELUKKIG zijn. Hoe je dat voor elkaar krijgt is voor iedereen anders, maar ik hoop je met mijn tips, recepten en persoonlijke verhalen steeds een stapje dichterbij dat doel te brengen. Let’s do this!

Groetjes Martine

 

Over HPV, PAP en CIN
Op de website van Women’s Healthcare Center en Olijf staat heel veel informatie over het uitstrijkje en eventuele vervolgonderzoeken. Het HPV-virus is seksueel overdraagbaar en wordt bij veel vrouwen vanzelf weer ‘opgeruimd’. Sommige vrouwen blijven het echter bij zich dragen en bij een klein percentage ontstaan er door dit virus onrustige cellen. Deze cellen kunnen een voorstadium zijn van baarmoederhalskanker, maar het proces tot de ontwikkeling van kanker kan jaren duren. Met een uitstrijkje wordt bepaald in welke mate (PAP) er wel of geen onrustige cellen aanwezig zijn in de baarmoederhals. Vervolgens wordt er door middel van microscopisch onderzoek (colposcopie) gekeken hoe het weefsel er uit ziet en eventueel een biopt genomen. Zo kan bepaald worden of de onrustige cellen een voorstadium zijn van baarmoederhalskanker zijn en in welk stadium (CIN) deze cellen zich bevinden.