Je bent 17 en je wilt wat, dus je gaat naar de dokter en krijgt de pil. That’s it.

Jarenlang dacht ik er verder niet over na, nam ik trouw de pil en vond ik het allemaal wel prima. Soms slikte ik de pil door als ik mijn menstruatie wilde uitstellen voor een vakantie, maar meestal deed ik netjes na 3 weken een stopweek en begon ik daarna aan een nieuwe strip. Tot ik ergens eind 2017 toch begon te twijfelen. Ik zat al lange tijd niet lekker in mijn vel, had weinig energie en was vaak emotioneel. Ik had in 2016 een maand thuis gezeten vanwege een (bijna) burnout, maar zouden mijn klachten hier nog steeds mee te maken hebben? Ook was mijn menstruatie elke keer super hevig, zowel qua lichamelijke klachten (buikpijn, rugpijn, hoofdpijn) als bloedverlies.

Ik hoorde om me heen diverse positieve ervaringsverhalen over stoppen met de pil en ging me daar eens verder in verdiepen. Diverse websites, boeken en een bezoekje aan een orthomoleculaire diëtist verder, besloot ik om mijn doosjes met pillen op te maken en dan ergens in de zomer te stoppen. Mijn man en ik waren er toch wel over uit dat we een kinderwens hadden en ik nader de ‘BIG 30’, dus waarom ook niet? Toch bleef ik nog een beetje twijfelen en pas toen ik spontaan een bloeding kreeg en de medische molen in ging vanwege een uitstrijkje wat niet goed leek (klik hier voor de blog hierover), hakte ik de knoop echt door en stopte ik meteen na de laatste pil uit mijn stripje. En dat heb ik geweten…

De eerste maand was verschrikkelijk. Mijn menstruatie was hevig zoals ik gewend was, maar nadat de bloeding stopte bleef de hoofdpijn, buikpijn en rugpijn aanhouden. Wekenlang. Ik voelde me depressief, moe en alles was me teveel. Qua werk liet ik veel dingen liggen, ik vergat heel veel kleine dingen en ik kon geen energie opbrengen om te gaan sporten. Ik stopte met bloggen en deelde weinig tot niks op social media. Want hoe kon ik recepten en tips over gezond afvallen delen, terwijl ik zelf het liefst onder een deken op de bank kroop met een reep chocolade? Echt, ik heb een aantal weken te weinig beweging gehad, te weinig fruit gegeten en teveel friet, chocolade en andere troep. Yes, I am only human too.

Mijn eerste menstruatie na een cyclus zonder pil was raar. Het was minder hevig qua bloedverlies en pijntjes, maar de dagen er voor had ik PMS to the max! Ik vond mijn werk niet meer leuk, ik vond mijn man niet meer leuk, ik vond eigenlijk mijn hele leven niet meer leuk. Ik had last van stemmingswisselingen, lichte paniekaanvallen en kon overal wel om huilen. Ik heb zelfs overwogen om weer terug aan de pil te gaan, maar wilde toch doorzetten. Gelukkig werd het na die eerste cyclus snel beter. Het leek of ik me helderder voelde, meer ‘aanwezig’ en ook mentaal wat sterker. Qua voeding en beweging had ik hele goede dagen en minder goede dagen, maar er kwam weer wat balans in. Af en toe maakte ik weer wat foodfoto’s en deed ik leuke blogtripjes. Ik kreeg weer moed om aan de slag te gaan met mijn blog en nieuwe plannen.

Nu, 3 cyclussen na het stoppen met de pul kan ik eindelijk zeggen dat ik me wat beter voel. Ik heb weer energie om regelmatig te sporten, ik volg de voedingsadviezen van de orthomoleculaire diëtist zo goed mogelijk op, gebruik dagelijks voedingssupplementen en plan echt bewust mijn werk- en ontspanningsmomenten in. Hierdoor voel ik mezelf weer sterker en fitter worden, maar ook heb ik nu veel minder last van allerlei pijntjes en darmklachten. En wat ik vooral belangrijk vind, ook mentaal voel ik me steeds beter! Ik heb meer zelfvertrouwen, maak me minder druk om van alles en heb veel minder last van stemmingswisselingen. Natuurlijk heb ik ook wel eens een slechte dag en af en is PMS nog steeds een bitch. Ik houd nu via een app een kalender bij, waar ik diverse klachten in kan registreren en mijn menstruatie kan bijhouden. Zo herken ik sneller waar het vandaan komt en leer ik mijn lijf een stuk beter kennen.

Of alle klachten van de afgelopen weken alleen kwamen door het stoppen met de pil of ook door de spannende periode die ik heb gehad vanwege het uitstrijkje? Dat durf ik niet met zekerheid te zeggen. Of ik mezelf nu beter voel alleen door het stoppen met de pil, dat denk ik niet. Ik ben er van overtuigd dat de combinatie van voeding, beweging en ontspanning heel belangrijk is, zowel voor je lichaam als voor je geest. Het belangrijkste blijft echt een positieve mindset en daar heb ik de afgelopen jaren na een (bijna) burnout ontzettend veel over geleerd. Wie weet gaat dat nu ook eindelijk doorwerken. Of ik elke vrouw ga aanraden om te stoppen met de pil? Nou, nee niet perse. Wat ik vooral belangrijk vind, is dat je aan de slag gaat met het creëren van jouw balans. Durf advies te vragen aan een professional, praat met vriendinnen of kennissen over je klachten en zorg goed voor jezelf, elke dag weer.

 

Groetjes, Martine